[ประสบการณ์] คุณติ่ง จากถนนสู่อัลตร้าเทรล

0
1339

หากพูดถึงเรื่องการวิ่งแล้วก็มีหลายประเภท วิ่งถนน วิ่งวิบาก วิ่งลู่ ฯลฯ แต่การวิ่งอีกลักษณะหนึ่งที่กำลังเป็นที่นิยมคือ “เทรล” เทรลคือการวิ่งในลักษณะภูมิประเทศที่แตกต่างกันไป บางคนเรียกการวิ่งในลักษณะนี้ว่า “ครอสคันทรี่” 

ผมเริ่มวิ่งเมื่อปลายปีที่ผ่านมา (2558) โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้แค่ว่าวิ่งไปเรื่อยๆ แล้วเอาโทรศัพท์มาดูระยะทางพอ วิ่งตามถนนเหมือนคนอื่นๆทั่วไป มีบ้างที่ไปแข่งงานวิ่ง 10 กิโลเมตร นี่ถือว่าเยอะมาก ไกลมากด้วย แต่ก็แอบคิดว่าพวกที่วิ่งไกลๆ เช่น ระยะมาราธอน ร่างกายจิตใจของพวกเขาทำด้วยอะไร ใช้เวลากับการวิ่งเล่นไปเรื่อยๆ อยู่ประมาณ 4 เดือนก็อยากวิ่งฮาร์ฟมาราธอนดูบ้าง อยากลงแข่งระยะฮาร์ฟ ก็พยายามหา BIB CMU Marathon แต่ก็หาไม่ได้สักที กะว่าจะไม่วิ่งแล้ว บังเอิญมีรุ่นน้องที่รู้จักเอา BIB ระยะฟูลมาราธอนให้แกบอกว่า “พี่เอาของผมไปวิ่งเถอะผมเจ็บ อย่างพี่วิ่งฟูลได้อยู่แล้ว” ดูเวลาแล้วเหลืออีกสามอาทิตย์สำหรับฟูลแรก ซ้อมยังไงก็คงไม่ทันก็ลงแข่งไปเลยแล้วกัน

ตอนวิ่งคิดอยู่อย่างเดียวเมื่อไหร่จะถึง แดดก็เริ่มร้อน โอยยย ตายแน่ๆ เป็นอะไรที่ไม่ชอบเลย แต่ก็จบมาจนได้ ตั้งแต่วันนั้นผมหมดความรู้สึกโหยหาฟูลที่สองไปโดยปริยาย แต่มีความท้าทายใหม่เข้ามาแทนที่นั่นคือ “เทรล” ผมรู้สึกว่าอัลตร้าเทรลเป็นอะไรที่เชียร์สนุกกว่าวิ่งมาราธอนซะอีก จากวันนั้นผมก็บอกลาวิ่งถนน ผมหาซื้อรองเท้าเทรล แล้วเริ่มวิ่งครั้งแรก (หลังห้วยตึงเฒ่า) ไปคนเดียวอยากลองดูว่ามันสนุกไหมเทรลเนี่ย จำได้วันนั้นผมวิ่งไป 12 กิโลเมตร ผมวิ่งจนลืมเหนื่อยไปช้าๆ เจอธรรมชาติ น้ำ ป่า นก เยอะแยะมากมาย ทางวิ่งที่ท้าทาย เนินที่เราต้องไต่ขึ้นไป ลำห้วยที่เราต้องข้าม และวิวกับบรรยากาศที่เราได้สัมผัส ทุกอย่างมันตอบโจทย์การวิ่งของผมทั้งหมด

ผมเริ่มรู้จักผู้คนในวงการเทรลเชียงใหม่เยอะขึ้น เริ่มเปลี่ยนเส้นทางวิ่ง เปลี่ยนวิธีการซ้อม และเริ่มมองหาสนามแข่งเทรล จนผมไปจบที่เทรลสนามแรกของผม “เขาประทับช้าง” ใครๆ ก็อยากจะมาเปิดซิงเทรลแรกที่นี่! เทรลที่เราจะเข้าถึงทั้งบรรยากาศ ความรู้สึก ต้องมากกว่า 20 กิโลเมตร ผมลงแข่งระยะ 32 กิโลเมตร และเป็นสนามแข่งแรกของผม และวันนั้นก็ดื่มด่ำบรรยากาศของการวิ่งเทรลได้อย่างเต็มเปี่ยม มิตรภาพ ความสวยงามของสนาม ความท้าทายที่รอเราไปพิชิต ผมว่ามีความสุขมากกว่าถนนเยอะมาก และผมก็มองหาเทรลต่อไปทันที!
เทรลที่ดีผู้จัดจำเป็นที่จะต้องใส่ใจรายละเอียดในการจัดงาน ทั้งเรื่องความปลอดภัย รวมไปถึงเส้นทางวิ่งด้วย ดังนั้นราคาค่าสมัครจึงสูงกว่าการวิ่งปกติครับ งานต่อไปคือ Columbia Trail Master ผมลงในระยะ 50 กิโลเมตร ใช่ครับหากต้องวิ่ง 50 กิโลเมตร บนทางถนนทุกคนก็คงจะพอเดาออกว่ามันร้อนแค่ไหน ทรมานแค่ไหน น่าเบื่อแค่ไหน ไหนจะรถ ไหนจะแดด และสภาพแวดล้อม 42.195 กิโลเมตร นั่นพอเพียงพอแล้วสำหรับวิ่งถนนของผม วิ่งในสนามแข่งระยะ 50 กิโลเมตร นั้นไม่ได้ยากมากมายบางช่วงที่เราเหนื่อยแต่สภาพแวดล้อมที่สวยงามระหว่างทางวิ่ง นั้นสวยงามจนบางครั้งเราเองก็ลืมเหนื่อยไปเลย และเมื่อเราจบก็มองหา 100 กิโลเมตร ต่อไป และผมหวังเอาไว้ว่าจะเป็น Race ยาวสุดท้ายเพราะต้องการเวลาอยู่กับครอบครัวครับ เนื่องจากการแข่งชันแต่ละครั้งจะกินเวลานานมาก

และเสน่ห์อีกอันของเทรลคือการวางแผน และการเตรียมตัวนั่นเอง การเตรียมตัว และการซ้อมก่อนไปรายการแข่งนั้นจะแตกต่างกับวิ่งถนน เรื่องแรกคือความเร็ว ผมจะไม่นึกถึงความเร็วสักเท่าไหร่ แต่เปลี่ยนไปใส่ใจเวลา ระยะทาง และความชันมากกว่า สิ่งที่สำคัญอีกอย่างคือ Hill Repeat แต่ก็ยังมีการวิ่งแบบ Interval หรือการลงคอร์ทอยู่เหมือนเดิม การซ้อมของผมจะเน้นเรื่องความชัน ระยะทาง และเทคนิคต่างๆ มากกว่า เพราะเทรลไม่ได้เหมือนทางราบ สภาพสนามแข่งมีขึ้นลง ขรุขระ น้ำ โคลน ฯลฯ ทุกก้าวก่อนที่จะวางเท้ามีการคิดเอาไว้ก่อนแล้ว โดยเฉพาะการ Down Hill เพราะถ้าพลาดนั่นคือเจ็บ การเก็บแรง และใช้พลังอย่างฉลาด การใช้ Power Walk ในยามชัน การไต่ขึ้นทางชัน การตั้งตัวการแกว่งแขน ทุกอย่างล้วนมีเทคนิคของมัน และแต่ละคนก็จะมีเทคนิคที่แตกต่างกันไปอีกด้วย อีกเรื่องสำคัญคือการกิน ในการที่ต้องแข่งในระยะทางไกลๆ เรื่องการกินก็สำคัญและเทคนิคของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน การรักษาสมดุลของน้ำ น้ำตาล รวมไปถึงเกลือในร่างกาย วิ่งยาววิ่งไกลระยะทางระหว่างจุดให้น้ำอาจจะห่างกันเนื่องจากสภาพ
ภูมิประเทศทำให้บางครั้งเราจำเป็นต้องเตรียมของกินติดตัวไปด้วย นอกจากของกิน สิ่งที่ต้องเตรียมคือเครื่องแต่งกาย การวิ่งต่อเนื่องยาวนานเกิน 10 ชั่วโมงบางครั้งก็จำเป็นต้องเปลี่ยนรองเท้า เปลี่ยนเสื้อ กางเกง ก็แล้วแต่เทคนิคของใครของมัน เพราะทุกการแข่งขันจะมีจุดให้ฝากสัมภาระให้เราด้วย เทรลมีเสน่ห์และความน่าสนใจในแบบของมัน หากเราได้สัมผัสเพียงครั้งเดียวหลายๆคนหลงไหล และชอบกับบรรยากาศที่สวยงามแตกต่างไปจากถนน
Panoramic 100 กิโลเมตร เส้นทางจากแม่ฮ่องสอน สิ้นสุดที่ อ.ปาย ขอฝากเอาใจช่วยและเป็นกำลังใจให้ด้วยครับ วิ่งกันอย่างมีความสุขนะครับ

 

ขอบคุณรูปภาพจาก : วิ่งสร้างภาพ




Comments